منو

طرح جامع شناسایی آنزیمهای درگیر در سرطان مری و شناسایی مهارکننده های این آنزیمها و بکارگیری هدفمند آنها در جهت پاسخ به درمان بهتر با تهیه نرم افزار هوشمند با استفاده از مدلسازی شبکه عصبی و راه اندازی سایت جامع

بودجه طرح  :  ۲۶۰۰ میلیون ریال

خلاصه طرح:
با توجه به اینکه درمان رادیوتراپی در بیماران مبتلا به سرطان مری امری ضروری به نظر میرسد و در حال حاضر تعدادی از  بیماران قادر به گذراندن دوره کامل رادیوتراپی نمیباشند ( بیماران مسن و ضعیف با کارنوفسکی پایین و کمتر از ۵۰ درصد  ) و پزشک ،درمان به روش رادیوتراپی را برای اینگونه افراد صلاح نمیداند لذا بیمار یکی از راههای درمان را از دست میدهد که نتیجه آن کاهش بقاء (overall survival)میباشد. با استفاده از روشهائی  که پاسخ به درمان رادیوتراپی مطلوبی داشته باشیم  در حالیکه کاهش عوارض جانبی اشعه هم ایجاد شود و پزشک درمانگر بتواند از رادیوتراپی به عنوان یکی از مراحل درمان بیمار استفاده نماید و بقاء بیمار  را افزایش دهد ، نکته اساسی مورد نظر در این طرح تحقیقاتی است.
یکی از روشهایی که میتوان دوز دریافتی به بیمار را در رادیوتراپی کاهش داد بدون آنکه پاسخ به درمان کاهش یابد استفاده از مواد حساس کننده به اشعه در بافت سرطانی و مقاوم کننده به اشعه در بافت سالم  و مهار کننده های  آنزیم هایی که بیان بالایی در تومور دارند میباشد که در چند دهه گذشته شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفته اند ولی هنوز به عنوان داروی کاربردی وبالینی که دارای فرآیند مشخصی به عنوان استراتژی درمان برای تمام بیماران سرطانی بکار رود ، نمیباشد ولی در حال مطالعه و بررسی است. میزان اثر این مواد  به پارامترهای مختلفی بستگی دارد ( از قبیل نوع سلول سرطانی و نوع بافت ،موقعیت توده ،فیزیولوژی بیمار،رژیم غذایی،شرایط آب وهوایی و …).
در این طرح از نوع خاصی از سلول سرطانی که در مری شکل میگیرد و داروی مورد استفاده (سلکوکسیب ) مهارکننده  cox-2 میباشد و داروهای مهار کننده دیگر آنزیمهای فعال با بیان بالا در سلولهای سرطانی مری  ، استفاده میشود. مهار cox-2 پس از رادیوتراپی باعث اثر بیشتر اشعه در تخریب و نابودی سلول میشود و حساسیت سلول را به اشعه افزایش میدهد و به عنوان یک (radiosensitizer) عمل مینماید(۱).هدف اصلی، استفاده از شناسایی و تست داروی  سلکوکسیب که حساسیت به اشعه را در درمان به روش رادیوتراپی با کاهش میزان بیان cox-2  افزایش میدهد  میباشد(۲).بیمارانی که نیاز به استفاده از این دارو قبل از رادیوتراپی دارند شناسایی  و با استفاده از این داروها تاثیر رادیوتراپی را در درمان افزایش داده ضمنا با کاهش دوز توتال اشعه از میزان عوارض جانبی آن تا حد امکان کاسته میشود .
در این طرح ابتدا میزان بیان آنزیم هایی که در تومور مری فعال و بیان بالایی دارند با استفاده از نمونه های بیوپسی و جراحی توسط متخصص پاتولو‍ژی برای بیماران ایرانی و در مناطق مختلف کشور با روش ایمونو هیستوشیمی بررسی و اثبات مینماییم.
پس از اینکه فعال یا عدم فعال بودن آنزیمهای مد نظر با تعداد نمونه های بالا (۱۰۰۰ بیمار ) مشخص گردید در مرحله بعد با توجه به فعال یا عدم فعال بودن آنزیم ها و میزان بیان آنها داروهای مهار کننده این آنزیمها که داروهای مرسوم و دارای مجوز FDA میباشد میزان کنترل و مهار بیان را مطالعه مینماییم ضمنا همزمان فرایند درمان ترکیبی را برای اینگونه بیماران اجرا نموده و با متغیرهای نوع دارو،دوز دارو،دوز اشعه، دوز شیمی درمانی ،میزان بیان اولیه آنزیم مورد نظر متغیر های خروجی پاسخ به درمان پاتولوژیکی،پاسخ به درمان بقاء میانگین،بقاء یک ساله،بقاء ۳ ساله و بقاء ۵ ساله را رصد مینماییم.
در پاین با استفاده از داده های موجود در فاز مطالعاتی با استفاده از روشهای نرم افزاری و مدل سازی غیر خطی (شبکه عصبی_فازی-نورو فازی ) مدل بهینه را به ازای متغیرهای ورودی جهت بهترین نتیجه (متغیر خروجی ) بدست آورده و در اختیار متخصصین رادیوتراپی و آنکولو‍ژی جهت ارایه دستورالعمل درمانی بهینه برای هر بیمار قرار داده میشود.
با توجه به حجم نمونه بالا انتظار میرود نتایج خوب و موثر و همچنین مدل  مناسبی که بصورت یک نرم افزار میباشد، تولید شود.
با گسترش این روش میتوانیم برای سرطان مری بصورت اختصاصی آنزیمهایی که در آینده شناسایی میشوند که فعال بوده و بیان بالایی دارند را به نرم افزار فوق اضافه نموده و درمان این بیماران را دقیق تر و با کیفیت بهتری انجام دهیم.

شبکه ی ملی تحقیقات سرطان

نشانی : تهران - انتهای بلوار کشاورز - مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) - انستیتو کانسر - ساختمان شتاب دهنده - طبقه ی سوم
تلفن تماس : ۶۶۵۸۱۶۳۸ - ۶۱۱۹۲۵۰۱ داخلی(۱۱۱)
فکس : ۶۶۵۸۱۶۳۸ داخلی(۱۰۲)
ایمیل : CRNIRAN@Gmail.com